Марал — табиғаттың нәзік те әсем жаратылыстарының бірі. Оның сымбатты денесі, ұзын аяқтары мен кербез жүрісі адамды бірден баурап алады.
Маралдың жанары тұңғиық, терең ойға толы секілді. Ол айналасына сақтықпен қарап, әр дыбысқа елеңдейді. Бұл оның табиғатпен үндестікте өмір сүретінін көрсетеді. Таңғы шықпен көмкерілген шөптің арасында жайылып жүрген марал — табиғаттың тірі суреті іспеттес.
Қазақ мәдениетінде марал — тазалықтың, әсемдіктің және тектіліктің белгісі. Оның мүйізі күш пен айбындылықты білдірсе, нәзік болмысы сұлулық пен мейірімділікті аңғартады.
Марал — тек жануар ғана емес, ол табиғаттың жүрегінде соғып тұрған нәзік әуен секілді.
📍Жоңғар-Алатауы МҰТП